Vanochtend werd ik door mijn partner opmerkzaam gemaakt op het artikel dat te lezen viel in de 'Gazet van Antwerpen'
Daarin stond, bij monde van dhr. Filip Labeeuw (directeur van het Farmaceutisch bedrijf dat het middel ontwikkeld) het volgende te lezen:
Metazym, het medicijn tegen de dodelijke stofwisselingsziekte waaraan Sandra uit Temse en Julie uit Overpelt lijden, is niet te koop. Dat zegt Filip Labeeuw, directeur bij het farmaceutisch bedrijf dat het middel ontwikkelt.
Zelfs als William Massart uit Temse 1 miljoen euro bij elkaar krijgt, dan nog zal hij het geneesmiddel voor zijn doodzieke dochter niet kunnen kopen.
“Het middel zit nog in de ontwikkelingsfase. We mogen het dus niet verkopen want het is nog niet goedgekeurd. Ik heb dat al tegen meneer Massart gezegd,” vertelt Filip Labeeuw, directeur van de Belgische tak van het farmabedrijf Shire HGT.
Vader Massart houdt echter vol dat hij over een offerte beschikt voor het medicijn. De kostprijs is meer dan één miljoen euro. Labeeuw: “Wij weten niet goed waar die offerte vandaan komt, we hopen maar dat het niet om een vervalsing gaat.”
De firma gaat in de eerste maanden van 2009 wel bekijken of patiëntjes die de medicatie dringend nodig hebben, ze toch al niet eerder kunnen krijgen.
Volgens experts zal dat evenwel niet baten. Zowel bij Sandra als bij Julie is de ziekte al te ver gevorderd. Verder is ook helemaal niet zeker dat het middel werkt. Daarvoor is nog geen enkel bewijs geleverd.
Zijn reactie roept tal van vragen op. Immers, wanneer het medicijn in Denemarken reeds wordt toegediend en zelfs volledig vergoed, kunnen we dan al niet spreken van een medicijn dat de experimentele fase al gepasseerd is?
Ik kan me voorstellen dat er inmiddels een zekere druk is ontstaan aan het adres van het Farmaceutisch bedrijf
Shire HGT maar het is te makkelijk om er met een dergelijke berichtgeving van af te komen. Als doekje voor het bloeden wordt er geoppert om in het eerste half jaar van 2009 te 'bekijken' of patiëntjes het niet eerder kunnen krijgen. In één adem verkondigd dhr. Labeeuw ook nog even dat Sandra's ziekte al in een te ver gevorderd stadium is gekomen om überhaubt geholpen te kunnen worden. Is dat zijn redenatie óf dat van een arts?.... Hoe kan hij daar een uitspraak over doen als hij zelf notabene zegt dat het levensreddende medicijn zich nog in een experimentele fase bevindt? In een dergelijke fase kun je immers geen concrete uitspraken doen!
Dhr. Labeeuw zou wat minder op de plaats van God moeten willen zitten en zich herinneren dat iedere medicus een eed hebben afgelegd: 'De Eed van Hippocrates'...
Wikipedia zegt het zo mooi:
De eed van Hippocrates is een eed waarin artsen zichzelf verplichten bepaalde beroepsregels te zullen handhaven. De eed is opgesteld in het Oudgrieks[1] en is vernoemd naar de Griekse arts Hippocrates, die omstreeks 400 v.Chr. zijn leerlingen van het Asklepieion op het eiland Kos deze belofte liet afleggen.
Beste mijnheer Labeeuw,... Wij gaan gewoon door!
Inmiddels heeft de vader van Sandra een tegenreactie geplaatst op diens website, alwaar het volgende valt te lezen:
Sandra wordt door de media vermoord !
Sommige reporters gaan op zoek naar informatie, "horen de klok luiden, maar weten de klepel niet hangen!" En zo vertellen ze halve waarheden, en als het moet onwaarheden! Zo durven ze te beweren dat het medicijn niet te koop zou zijn. Straks noemen ze mij nog een bedrieger op de koop toe! De mensen uit Vlaanderen en Nederland krijgen hierdoor argwaan en overwegen daardoor om hun steun stop te zetten! Hierdoor zou Sandra's doodvonnis getekend zijn! De media vermoordt zodoende Sandra met hun negatieve kritiek. Ik heb een reporter van de krant "De Standaard" de ware toedracht toegelicht. Ik hoop dat hij het publiceert. Dat het duidelijk is dat de medicijnen wel degelijk te koop zijn.